Bos buigt niet.
Bos buigt niet.
Zalm opvolgen als minister van financiën leek geen sinecure voor de geplaagde Wouter Bos. Zalm immers, de langst zittende minister van financiën ooit en bovenal de man van de norm, van de begrotingsoverschotten en bezuinigingen, en plaaggeest van geldverslindende Europese buurstaten. Toch schijnt er een morgenrood zonnetje in de ramen van het ministerie van financiën. De jongste begroting van het kabinet Balkenende wordt een PvdA-begroting genoemd en Trouw kopte dinsdag op de voorpagina, dat Bos niet gaat buigen voor CDA kritiek op zijn financiële plannen.
De nieuwe minister van Financiën lijkt een andere visie te hebben dan zijn voorganger, sterker nog, dan al zijn voorgangers van de afgelopen vijftig jaar. Hij lijkt er warempel op dat Bos niet alleen voorzichtigjes iets aan de topinkomens gaat doen, maar ook dat hij een anticyclisch financieel beleid wil invoeren. Een beleid dus, waarbij de overheid rustig aan doet bij hoogconjunctuur en een tandje bij steekt bij economische tegenwind.
De Raad van Economische Adviseurs (REA) en ook de economen van de OESO moeten toch onderhand staan juichen.
De slagzin van het kabinet: “Het dak repareren nu de zon schijnt”, lijkt inderdaad een leidraad te zijn, sterker nog, het heeft er de schijn van, dat we voor het eerst een kabinet hebben dat naar economen buiten Den Haag luistert.
Balkenende verschool zich bij de algemene beschouwingen voor het eerst achter economische vaklui, met zijn opmerking, dat het “volgens economen zo moet.” En Bos illustreerde het, door op de vele oppositievragen naar het waarom van belastingverhoging en het uitblijven van koopkrachtstijging, juist nu het zo goed gaat met de economie, simpelweg te antwoorden: “omdat het nu zo goed gaat doen we dat, zodat we de mensen er niet mee lastig hoeven te vallen als het slecht gaat.”
Met dit antwoord is Bos misschien geschiedenis aan het schrijven, omdat nog niet eerder een anticyclisch financieel overheidsbeleid is gevoerd in ons land.
Helemaal duidelijk is het nog niet, dat wordt het pas, als we over een jaar of wat weer in laagconjunctuur zitten en Bos dan de moed heeft om niet te bezuinigen, maar juist wat extra overheidsgeld in de economie te pompen, via lastenverlichting aan het bedrijfsleven en tegemoetkoming aan de burgers. Pas dan geeft hij zowel Balkenende met zijn oneconomische eerste drie kabinetten, als Marijnissen met diens gebrekkige economische visie, het nakijken.
Dit lijkt het bijzondere te zijn van deze begroting.
Tom Stobbelaar
12 juli 2007