Grenzen
Grenzen
Als iemand zich regelmatig misdraagt in een café, wordt hij er vroeg of laat uitgezet.
Een zich herhalende herrieschopper in een voetbalstadion, komt daar niet meer in.
Als een xenofobe parlementariër voortdurend roept dat de Koran fascistisch is en moslims zo slecht zijn dat ze eigenlijk het land uit zouden moeten, zijn er andere, meer beschaafde landen dan het onze, die zo’n schreeuwlelijk niet wensen te ontvangen. Daarom vind ik de Britse ban van Wilders een verstandig, begrijpelijk, beschaafd en democratisch besluit, beter dan de provinciaalse paniek in politiek Den Haag hierover. Vrijheid van meningsuiting betekent niet dat een parlementariër alles mag zeggen. Er zijn grenzen, en die liggen bij wat de Engelsen noemen: “customs”. Dat betekent zowel gewoonte als douane.
Tom Stobbelaar
12 februari 2009