Dansende Dokter
Een hyvesvriendin vindt mijn columns negatief en dat vindt ze vervelend. Deze digitale criticaster van mijn negativiteit is dokter. En ze danst. Ik noem haar de dansende dokter. Zij danst de pijnen en teleurstellingen haar eigen wereld uit en helpt anderen van hun kwalen af met pillen en praten. Dat is mooi. En ik? Ik schud kiezels en stenen van mijn borst door te mopperen op hyves en op andere plekken waar ik ruimte vind voor mijn woorden. In mijn columns heb ik kritiek op van alles en nog wat, terwijl ik in het dagelijks leven een buitengewoon opgeruimd mens ben. Mijn huisgenoten krijgen soms zelfs wat van mijn opgeruimde karakter. Als ik weer eens bezig ben geweest met opruimen, kunnen ze niks meer terugvinden. Buiten de deur maak ik mensen aan het lachen voor geld, ook beroepshalve dus één en al vrolijkheid.
Maar in mijn stukjes: berg je maar. En maar mopperen en maar kankeren, niks is goed. Zelf vind ik columns daarvoor in het leven geroepen, om elk gebrek aan de schepping aan de kaak te stellen, maar vooruit, nu krijg ik dus een koekje van eigen deeg: mijn kritiek ligt nu zelf onder vuur.
Maar wat moet ik dan? Stukjes gaan schrijven over de schoonheid van de natuur? Over mijn onverwoestbare gezondheid? Over het heerlijke gerecht dat ik pas weer heb mogen bereiden? Over allemaal mooie en interessante mensen die ik heb mogen ontmoeten? Mag ik dan niet meer klagen?
Ik mag inderdaad niet klagen, want ik heb het hartstikke goed. Zodra ik het zelf slecht zal krijgen, zal ik subiet ophouden met het schrijven van kritische stukjes, want kritiek leveren is luxe, ik weet het. Maar hoe moet ik dan mijn zorgen, gedachtegangen en agressies over het onvoltooide paradijs kwijt? Ik ben te oud om medicijnen te gaan studeren en dansen, dat wil ik geen partner meer aan doen.
Dagblad Trouw plaatst aldoor trouw mijn stukjes, misschien moet ik het daarbij laten en weggaan van Hyves, een medium dat er vooral is voor mensen die zwaar werk hebben en even een positief signaal willen zien of lezen van zielsverwanten. Sorry dus voor mijn kritische stukjes van de afgelopen tijd, geen columns meer op Hyves,
Tom Stobbelaar
15 november 2009