Hovaardij
Hovaardij
Ah ja, er werd het afgelopen jaar nogal ambras gemaakt tussen Nederland en België, zeker en vast. De kaaskoppen hadden het in hun bovenkamer met de Fortisannexatie, de Hedwigepolder, en Balkenende’s aspiraties van voorzitter te worden van de Europese raad. Over en weer kregen ze vapeurs dat de vlammekes langs alle kanten uitsloegen. Het is daarom dat het de laatste weken goed kijken was naar de Belgische televisie. Het was ambetant van bruggepensioneerde staatslieden Claes en Eyskens te vernemen dat België ondanks haar communautaire pottekeskermis feitelijk beter in dezen tijd weet te marchanderen dan die Hollanders met hun spreekwoordelijken hovaardigheid. “Hoe minder haast hoe minder spoed”, plegen wij te zeggen in Vlaanderen.
Van Rompuy werd president dankzij drie haikuregels, waar bij Balkenende zoals gebruikelijk het kakken voor het bakken kwam, in goed Nederlands: bij wie verbale diarree het weer eens won van de bondigheid. Dat de Hedwigepolder moest wijken voor de Schelde was een kwestie van “belofte maakt schuld en wie ze niet vervult krijgt nen bult.” Maar dan de Fortisannexatie en daaraan gekoppeld de ABNAmro nationalisatie, een jaar geleden nog betitteld als een schande voor de ganse Belgische natie. Claes en Eyskens deden er op de Vlaamse televisie afgelopen weekend kond van: Yves Leterme was destijds een Jeannet en die dekselse Bos een gewieksten entrepreneur. Doch sedertdien is Leterme een herrezen ster aan het firmament en Bos een dotskop die 300 miljoen teveel vond om den DSB te redden en nu andermaal 4 miljard heeft moeten bijpompen om zijn nationale trots ABNAmro van den ondergang te redden. Amaai, kak aan de marbel! Wij in Vlaanderen zeggen nu tegen Balkenende en Bos: “Ziet jullie daar gaan met uw jannestreken. Ge zoudt beter een toontje lager zingen, want ge zit met uw bank nog jaren met een poephaan!”
Tom Stobbelaar
23 november 2009