De grootste uitdaging voor 2010
Het afgelopen jaar was het jaar van de machteloze overheden, lokaal, landelijk en mondiaal. Lokale bestuurders lijken keer op keer de grip kwijt, met de etnische burenruzies in Culemborg als actueel dieptepunt. Maar ook het enorme wantrouwen tegenover inentingsinstituut RIVM en het tanende gezag van Laura Dekker’s bureau jeugdzorg illustreren het gebrek aan grip. Landelijk is Balkenende helaas nooit de morele leider geworden die populistische krachten in Nederland als vanzelf met gezag onder de duim hield. Onze premier heeft zoveel politiek totaal verschillende struikelkabinetten geleid dat achtereenvolgens Marijnissen, Verdonk en Wilders inhoudelijk en qua imago vrij spel hadden en het gezag van Neerlands bestuurlijk midden konden ondermijnen. Onder Balkenende werden de extremen voortdurend sterker en het vertrouwen in het landsbestuur steeds geringer, omdat de ideologie van de regeringen onder zijn leiding tussen rechts en links zwabberde. Het afgelopen jaar nam het vertrouwen in de overheid zeker niet toe door een vaag AOW-plan en staatsteun aan banken die volkomen uit de hand liep. Bijna de hele bezuiniging van de komende jaren zou niet hoeven als Bos zijn geld aan ABNAMRO, Fortis en Icesave in de schatkist had gelaten. Tenslotte lijken, in weerwil van Obama, ook mondiaal de overheden geen potten te kunnen breken, gezien de resultaten in Kopenhagen en het mislukken van de terrorismebestrijding.
De grootste uitdaging voor 2010 wordt dan ook: herwinnen van vertrouwen in overheden. Pas daarna wordt ons land bevrijd van Wilders en de wereld verlost van de vervuiling.
Tom Stobbelaar
6 januari 2010